අම්මේ .....

සිටිනා විට ඇය අසලින්

දැනුනා මූලු ලොවම මා සතු බවක්

එත් අද,

මා ළඟ ඇය නොමැති සඳ

දැනෙන පාළුව

මකා දැමිය නොහැකි ලෙස

සිතට කාවැදුණු දැඩි බව

........................

ඒ සෙනෙහස

ඒ සුවඳ

ඒ ආදරය

ඒ රැකවරණය

ලැබිය හැකිද කවරකුගෙන්.....

අම්මේ....

ඔබ අද ගොස් ඇති දුර

මට ලංවිය නොහැකි විලස

හය හතරක් නොතේරෙන

පොඩි එකකු විලසින්

දෙලොවක අතරමංව අද

මා

ඔබ සිටිය නම්

මා සනසාවී

ඒ උතුම් ආදරයෙන්

සිහිවන විට

යලි කිසිදින

නොලැබෙන බව

ඔබේ සෙනෙහස

ලබන්න ඔබේ ඒ දයාව

කුමටද මේ ජීවිතයම

කලකිරිලා අනන්තයට

අනන්ත වූ ඒ සෙනෙහසේ අඩුවින්...............